Tentoonstelling Taisen Deshimaru Roshi

Deze tentoonstelling schetst het leven van Taisen Deshimaru Roshi en de geschiedenis van het zenboeddhisme in België door middel van foto’s, tekeningen, kalligrafie en traditionele voorwerpen die verband houden met  zazen ( de zitmeditatie in de traditie van het zenboeddhisme ).

De tentoonstelling kadert in de viering van 50 jaar zenboeddhisme in Europa dat gemarkeerd werd door de komst van Taisen Deshimaru Roshi net 50 jaar geleden.

Een fotoreportage van het evenement vind je op deze link!

Wanneer: 1 tot 27 juni
Waar: Gemeentehuis van Etterbeek, 133 Auderghem Laan – 1040 Etterbeek

 

 

Een duwtje van 1000 jaar Boeddhistische beoefening in de rug!

O-jukai ceremonie – Temple Zen de la Gendronnière

Na de vijfdaagse o-jukai ceremonie ben ik thuisgekomen met sterretjes in de ogen en positieve vibes die in mijn lichaam vibreerden. Eeuwen van beoefening hebben me een duwtje in de rug gegeven op de weg van Boeddha.

O-jukai betekent “de voorschriften ontvangen”. Als je wilt toetreden tot de gemeenschap van Boeddhisten, dan neem je deel aan een ceremonie waar je de voorschriften – een geheel van ethische leefregels – ontvangt.

Tijdens de maand juni vond voor de eerste maal in Europa een o-jukai ceremonie plaats, die vijf dagen duurde en waar je letterlijk ondergedompeld werd in een lange reeks van ceremonies en onderrichtingen: sutra’s zingen, wierook branden, prosternaties, offerandes, enz. Zeer oude, respectabele roshi’s (zenmeesters) kwamen uit Japan om ons te helpen en werden bijgestaan door een groep monniken en jeugdige novicen.

In het Boeddhisme is het trouwens niet vreemd dat je meermaals de voorschriften ontvangt. We gaan ervan uit dat dit je engagement naar een goed leven versterkt.

DSC02601

Als een vogel in de lucht

Een warm gevoel komt in me op omdat ik hieraan mag deelnemen. Mijn intuïtie zegt me dat ik iets sterk ga beleven. Blij ook dat ik naar La Gendronnière kan vertrekken (moedertempel van de Soto-zen in Europa), de plaats waar ik mijn eerste zazen (meditatie) deed en toetrad tot de gemeenschap van Boeddhisten. En vooral, ik ga al mijn goede vrienden terugzien.

La Gendronnière ziet er mooi uit, alles ademt het begin van een groot feest uit. Iedereen en alles straalt op zijn manier geluk uit.

Ik ben niet echt nieuwsgierig naar wat er gaat komen, ergens voel ik een diep vertrouwen dat alles hier vlotjes gaat verlopen. Ik volg gewoon wat er op mij afkomt en geniet van het mooie leven. Een oudere monnik zegt me met een knipoog: “Je ziet eruit als een vis in het water of een vogel in de lucht”. Zo voel ik me ook, op de juiste plaats.

Tijdens openingsceremonie verwelkomen we de oude meesters die uit Japan gekomen zijn en ontvangen we de Boeddha’s en Bodhisattva’s. De Hatto (ceremoniehal) wordt gezuiverd door de gezangen en wierook en krijgt nu de naam van een “schatkamer vol bloemen”. Het tweede ritueel wordt opgedragen aan de overleden familieleden van de aanwezigen. We zijn begonnen en de volgende vijf dagen loop ik in en uit van de Hatto naar de slaapzaal en de eetzaal.

DSC02554

Offerandes en onderricht

Het is gewoon fantastisch om de ganse dag offerandes van dankbaarheid te kunnen brengen. En zoals altijd in zentempels, gebeurt alles zeer snel: opstaan, wassen, aankleden, zazen, ceremoniële wandeling, ceremonie, eten, toilet enz. We hebben geen “vrije tijd“, geen tijd om na te denken. Enkel zich vol vertrouwen in de armen van Boeddha gooien en niets voor zich houden.

Het onderricht schenkt ons klaarheid in de diepere betekenis van “het ontvangen van de voorschriften”. Het zijn geen vaste regels of verbodsbepalingen, maar eerder een uitnodiging aan de beoefenaar om deze voorschriften te beschermen in het dagelijks leven voor zichzelf en voor anderen.

De Japanse monniken begeleiden ons met de grootste zorgzaamheid. Elk detail heeft zijn belang en de ceremonies zijn minutieus voorbereid. Het belangrijkste deel van de o-jukai ceremonie is de ceremonie van purificatie.
Voor deze geheime ceremonie werd de dojo volledig gedrapeerd in een rode kleur en foto en geluidsopnames zijn niet toegelaten. Hier was ik volledig overgeleverd aan iets wat ik niet kan benoemen of uitdrukken in woorden.

Wat komt zal anders zijn. Niets is nog. De vogels zingen. De zon komt op.

De enige zekerheid die ik heb, is dat ik een steuntje heb gekregen vanuit een ver verleden. Een overdracht van duizenden jaren oud die me even in de ogen heeft gekeken. Het heeft niets met mij te maken, iedereen maakt deel uit van dit feest. Het is poëzie uit een ver verleden die vibreert in het heden.

De voorlaatste dag is aangebroken. Vanavond worden de voorschriften overgedragen aan elke deelnemer, oog in oog met de negentigjarige roshi.

wandeling van monniken

Catharsis

Alles ademt hier zeer oude gewoontes en respect uit. De oude meesters, de 100-jarige bomen rond de dojo, de klanken van de traditionele sutra’s, de aloude ceremonies, het gezang van de vogels, de grote klok voor de dojo, de instrumenten die de eeuwen hebben doorstaan.

Ondertussen werken tientallen andere deelnemers aan het welslagen van dit evenement. De kookploeg, de tafelbediening, de kuisploeg en de deelnemers die de ceremonies in de goede banen leiden.

Het einde is een ware catharsis: een warm applaus voor iedereen en alle instrumenten in de Hatto weerklinken plots allemaal samen. Een feest.

Ik keer terug met een warm hart en hoop dat de vonken overspringen op alles en iedereen rondom mij.

Annemie Genshin

 

Untitled

Onze nieuwjaarswensen voor 2016

We werden begin én eind 2015 opgeschrikt door het blind geweld van terroristische aanslagen in Parijs en elders in de wereld. Het was lang geleden dat de koude adem van niets ontziende haat zo dicht bij ons thuis waargenomen werd. De aanslepende conflicten uit het Midden-Oosten lijken meer dan ooit verder uit te deinen tot onze contreien. Uit bovengenoemde regio stromen nu massaal oorlogsvluchtelingen naar Europa. De wereld lijkt ontwricht. Velen vragen zich af hoe hiermee om te gaan. Onzekerheid en angst zijn troef.

Doch zijn er ook talrijke positieve signalen waar te nemen: bv. de vierentwintig uur durende boeddhistische meditatie in Frankrijk en bij ons om de klimaatconferentie tot een goed einde te helpen brengen, de talrijke burgerinitiatieven om de aandacht te vestigen op alternatieve manieren om met energie en met de natuur om te gaan of de manier waarop vele mensen het voortouw nemen om de vluchtelingen in ons land een menswaardig tijdelijk onderdak te bieden … En dan zijn er op ons eigen, kleiner niveau de talrijke deelnemers aan onze activiteiten, onze stages, retraites en onze wekelijkse meditatie in de dojo. De warmte die hieruit ontwikkeld wordt, beïnvloedt diepgaand het leven van velen.

Boeddha Shakyamuni gaf ons meer dan tweeduizend vijfhonderd jaar terug, het recept om een beter leven op te bouwen, een harmonieuzere samenleving. Centraal in zijn methode ligt de meditatie, zazen. Ik geloof sterk dat het beoefenen van dat recept ons uiteindelijk zal helpen. Het is enkel via een innerlijke revolutie van ieder van ons dat we de oplossingen zullen vinden voor de problemen die ons egocentrisme veroorzaakt heeft.

Sta me toe jullie het allerbeste voor 2016 toe te wensen. Ik hoop dat het licht van de diepe wijsheid van Boeddha – en sinds hem van alle verlichte beoefenaars – jullie tot inspiratie zal zijn om het eigen leven van elke dag rijker en harmonieuzer te maken.

Tot groot geluk van ieder.

Konrad Kosan Maquestieau

Natsumas zien

Een uittreksel uit de teisho van Sekiguchi Roshi in zentempel Ryumonji, die imponeerde door de éénvoud en eerlijkheid.

 

Elke dag wandelde hij op dezelfde manier door de straat en op een dag ontdekte hij kleine witte bloemetjes in de haag langs de kant van de weg. Natsumas, eenvoudige bloemetjes die geen aandacht opeisen. Men noemt ze ook pempem-gusa en shamisen-gusa, in het Nederlands herderstasje. De botanische naam is capsella bursa pastoris. Ze groeien langs de kant van de weg, in rivierbeddingen, moestuintjes en op braakliggende terreinen. De stengels zijn tussen 20 en 40 cm lang. Natsumas bloeien van februari tot juli. Op elke stengel zijn bloemetjes van drie millimeter doorsnede die bestaan uit een viertal bloemblaadjes..

Bashô wandelde elke dag voorbij de bloemetjes maar merkte de natsumas nooit op.  Maar op een dag werd hij zich bewust van hun aanwezigheid. «Ah ! er zijn hier natsumas in bloei»

Bashô is diep onder de indruk door de ontdekking van zo iets eenvoudig en bescheiden. Hij is verrast door zijn gebrek aan aandacht en vreest aan veel dingen voorbij te zijn gegaan. Op dat moment schrijft hij de haiku:

Aandachtig kijkend
Onder de haag
Natsumas in bloei

Bashô

Deze natsumas, niets speciaal, maar vanaf het ogenblik dat we ze zien, zijn ze de schitterende manifestatie van ons leven. Als we zazen doen in een tempel of een dojo, het onderricht van de boeddha’s en de patriarchen bestuderen , als we gasshô en sampai doen, bevestigen telkens opnieuw hoe waardevol elk leven is .

Annemie Genshin