Wat is wijsheid voor een zenboeddhist? – deel 2

Los van het zwart/wit denken

Ik merk dat mensen soms nood hebben aan een soort houvast om hun beoefening te evalueren om te “weten” waar ze zich precies bevinden op de weg die leidt van illusie naar ontwaken of van illusie naar wijsheid.

Het grootste probleem dat we hierbij ondervinden, is dat we zo moeilijk in slagen uit dat fundamenteel dualistisch denken te treden: we stellen constant de illusie tegenover het ontwaken, het relatieve tegenover het absolute. We zien de zaken meestal zwart of wit: het ene of het andere.
Lees verder Wat is wijsheid voor een zenboeddhist? – deel 2

Handen

I am not what I am. I am what I do with my hands.

Louise Bourgeois

Kin hin is een trage wandeling op het ritme van de ademhaling die ons leert hier en nu aanwezig te zijn door tot het einde van elke ademhaling, van elke handeling te gaan. Kin betekent: wat verticaal is, dat wat twee tegenovergestelde richtingen verbindt, zoals de hemel en de aarde. Hin betekent: gaan.

De handen worden tijdens Kin Hin in een bepaalde houding gehouden, “shashu” in het Japans genoemd. De rechterhand omvat de linkerhand ter hoogte van de zonneplek. De vingers sluiten goed tegen elkaar aan. De armen vormen een horizontale lijn.

Kin hin is geen gewone wandeling van punt A naar B maar volledig in zijn voeten aanwezig zijn.

handen in kin hin - sashu
Handen in “shashu”

Ilja Leonard Pfeijffer is helemaal zen

In zijn Brieven uit Genua (2016) schrijft de Nederlandse auteur Ilja Leonard Pfeijffer over de kunst van Aikido o.a. het volgende – p. 520

Al deze op het oog onbenullige handelingen zijn essentieel als voorbereiding op de training. Ze vormen een noodzakelijke rite de passage. Ze helpen je om de beslommeringen van het dagelijkse leven achter je te laten en binnen te treden in een nieuwe wereld. Ze creëren nederigheid en aandacht. En die nederige aandacht voor details, die zanshin heet, is datgene wat je in staat stelt om te leren, datgene wat je in leven zal houden op het slagveld en datgene waaraan je in het dagelijks leven misschien het meeste hebt. Ik heb geleerd om af te wassen wanneer ik de afwas doe. Ik heb geleerd om geconcentreerd te zijn wanneer ik koffiezet. Ik heb geleerd dat het belangrijk is om zelfs de nederigste klusjes die ik doe goed te doen. Hoe denk ik ik het ooit voor elkaar te krijgen om een literair meesterwerk te schrijven, een roman of een gedicht dat beklijft, als ik niet eens de concentratie kan opbrengen om mijn aanrecht schoon te maken zonder dat er kruimeltjes blijven liggen? Zanshin is datgene wat ze je bijbrengen als je in de leer gaat bij een zenklooster. Hoe denk je ooit de kosmos te kunnen begrijpen als je de aandacht niet kunt opbrengen om de binnenplaats te vegen? Want meer dan dat valt er niet te begrijpen van de kosmos. Het vegen van de binnenplaats is alles wat je hoeft te leren. Als je in staat bent met volledige aandacht bij je taak te zijn in het hier en nu, heb je alles geleerd wat er te leren valt. Multitasken is de grootste nonsens die er bestaat, en de ziekte van deze tijd. In volledige aandacht voor één enkel ding manifesteert zich de ware wijsheid.

de binnenplaats van de tempel vegen

De leerling filmt de leraar film

In onze samenleving wordt “het geven” geassocieerd met “verliezen”. Wanneer we iemand iets geven, zijn we ervan overtuigd dat we zelf iets verliezen namelijk wat we gegeven hebben. In het boeddhisme is het omgekeerd: geven is krijgen. 🙂 Wie onbaatzuchtig geeft zonder iets terug te verwachten zal daar de vruchten van plukken al is het niet altijd zichtbaar . 😉

Konrad Kosan is leraar film en kreeg een vraag van zijn ex-leerling om een “dag uit het leven van een filmleraar en zenleraar”  te filmen. Gedeelde kennis  en zie daar een mooi cadeau! Ian Van Theemsche is nu student aan  het Narafi en maakte dit portret van zijn leraar film . Het resultaat mag er zijn, proficiat aan Ian en een dikke merci van de dojo van Halle!

50 jaar zenboeddhisme in Europa

Tijdens het weekend van 11 tot 14 mei vierden we in zentempel La Gendronnière het 50-jarig bestaan van zenboeddhisme in Europa met een groot evenement. Meer dan 500 personen kwamen uit verschillende continenten samen om deze blijde gebeurtenis mee te maken die werd gemarkeerd door de komst van Taisen Deshimaru R. naar Europa in 1967. Conferenties bijwonen, vrienden weerzien na vele jaren, nieuwe mensen ontmoeten, samenwerken en een opendeurdag waar we een 800 mensen ontvingen maakten er een meer dan geslaagd weekend van.

Ook de sangha van de dojo van Halle was actief aanwezig in de voorbereiding. Konrad maakte deel uit van de communicatieploeg, Annemie zette zich achter de stamboom van de Europese zen en Christiaan was tenzo (kok) tijdens de week voorafgaand aan het evenement voor de helpers die al ter plaatse waren. Tijdens het weekend vereeuwigden Konrad met zijn camera en Annemie met het fototoestel het gebeuren. En Christiaan bleef trouw in de keuken meedraaien met het kookteam dat 350 mensen drie maal per dag een fijne maaltijd bezorgde. Volgende afspraak binnen 10 jaar om de 60 jaar te vieren.

Bekijk de fotoreportage op Flickr van 50 jaar zenboeddhisme

Bekijk de video van zazen tijdens de viering van 50 jaar zenboeddhisme