Nood aan stilte

We kunnen er niet omheen: de overheid heeft beslist tot een nieuwe lockdown waarbij alle gebedshuizen wel open mogen blijven maar er geen erediensten mogen plaatsvinden.

Concreet zullen we de deuren van onze beide dojo’s (in Halle en in Brussel) sluiten.

We hebben begrip voor deze maatregelen.

In deze herfsttijd waarin het licht vermindert en de dagen aanzienlijk korter worden, hebben de mensen precies nood aan (knuffel)contacten. Doch moeten we de realiteit van onze zorgsector onder ogen durven zien. De cijfers van de besmettingen vandaag overtreffen reeds die van maart en het aantal ziekenhuisopnames schieten voorbij de maximum capaciteit. Het verplegend personeel is moe, zelf ziek: we mogen hen dat niet aandoen.

We zijn verplicht om afstand te houden willen we deze pandemie de baas zijn.

Regels als spirituele oefening

In augustus schreef Annemie Genshin Van Attenhoven van onze dojo, dat de opgelegde regels omtrent Covid-19 “een spirituele oefening” is. Vandaag is dat niet anders. De nieuwe lockdown dwingt ons tot andere gewoontes die tegen ons “aanvoelen” en onze “goesting” ingaan maar die ook aanleiding zijn tot een verscherping van de beoefening van aandacht en van liefdevolle mededogen (metta).

We mogen ons mentaal ook niet laten besmetten door de angsten. We mogen niet nihilistisch worden.

Hoe leren om te gaan met de pandemie? Met de regels die de overheid stelt? Hoe moeten we “contactloos” toch contact onderhouden met elkaar? Hoe moeten we al die feiten duiden? Geredeneerd vanuit het ego is deze pandemie zinloos en beperkt ze “mijn” vrijheid op een verschrikkelijke wijze.

Geredeneerd vanuit de aanvaarding van de wetmatigheid van dukkha, is ze aanleiding om de brede context van het leven te leren zien: “ik” te midden van iets dat mij overstijgt.

Meer dan ooit hebben we allemaal nood aan meditatie, aan rust, aan stilte. Precies om die observatie oefening te maken.

Stilte

Dit is meer dan ooit een uitnodiging tot stilte, tot verstilling.

Zazen is die stilte die je kunt beoefenen en die fundamenteel helend werkt.

In 1896 schreef Maurice Maeterlinck het boek “Le Trésor des humbles”, een verzameling mystieke essays. Het essay waarmee het boek opent is “Silence” waarin hij schrijft: “Le silence est l’élément dans lequel se forment les grandes choses, pour qu’enfin elles puissent émerger, parfaites et majestueuses, à la lumière de la vie qu’elles vont dominer.” – G.M. van der Wissel-Herderschee vertaalde dit in 1897 als volgt: “De stilte is het element, waarin alle groote dingen gevormd worden, om daarna volmaakt en majestueus te voorschijn te treden in dat leven, dat zij bestemd zijn te beheerschen.”

Foto van David Gabriel Fischer – Zen Diary